Soğuk

Soğuk düşmanın değildir dedin ve soyundun

Daha da çıplaktın artık

Benliğinden ve kendinden ayrılmış sefil bir şekilde yürümeye başladın.

Unutma ki soğuk düşmanın değildir

Düşman; nefretle sıvanmış yüreğindir

Soğuk sensin

Düşmanınsa kendin

Yavaşça düşüncelerin de dondu hantallaştın

Yürümekte güçlük çekiyorsun ama daha da hafiftin

Neredeyse uçacaksın

O insanlık eli değmiş kıyafetlerin yoktu artık.

Sen artık sen değilsin

Sen artık yabansın

Sen artık soğuksun

Üşüyemezsin fikirlerin sabit

Değişimden etkilenmezsin çünkü yanında değişimden söz edilemez.

Sen soğuksun.

Yanındayken üşür ve kaçarlar.

Daha çok öfkelenirsin ama etrafında kaçacak kimse kalmaz.

Senden başka soğuk yok

Hepsi üşüdü…

Onlar acı çekince sen haz duydun

Kanayan kalbin bir nebze durdu

Sen daha çok soğuksun

Artık dönüş yok seni hissedemezler

Varlığından sadece Tanrı haberdar

Belki Onun da umurunda değilsin.

Sen canın isteyince soğuk değilsin artık

Soğuk doğmadın, soğuk ölmeyeceksin

Soğuk ebedi, sen değişmeyeceksin.